Parallel
57
1Ki mëshirë për mua, o Perëndi, ki mëshirë për mua, sepse shpirti im gjen strehë te ti; gjej strehë në hijen e krahëve të tu derisa të kalojnë fatkeqësitë.
2Unë do t'i thërras Perëndisë, Shumë të Lartit, Perëndisë që kryen çdo gjë për mua.
3Ai do të dërgojë nga qielli për të më shpëtuar, ai qorton ashpër atë që dëshiron të më përpijë. (Sela) Perëndia do të dërgoj mirësinë e tij dhe të vërtetën e tij.
4Shpirti im është si në mes të luanëve; banoj midis njerëzve që vjellin zjarr, midis njerëzve dhëmbët e të cilëve janë shtiza dhe shigjeta, dhe gjuha e tyre është një shpatë e mprehur mirë.
5U lartofsh mbi qiejt, o Perëndi; shkëlqeftë lavdia jote mbi të gjithë tokën.
6Ata kanë shtrirë një rrjetë mbi hapat e mia; unë jam i tëri i kërrusur; kanë hapur një gropë para meje, por ata vetë ranë brenda. (Sela)
7Zemra ime është e prirur mirë, o Perëndi, zemra ime është e prirur mirë; unë do të këndoj dhe do të lëvdoj.
8Rizgjohu, fryma ime; rizgjohuni, psaltir dhe qeste; unë do të rizgjoj agimin.
9Do të të kremtoj midis popujve, o Zot, do të këndoj lavdet e tua midis kombeve,
10sepse e madhe deri në qiell është mirësia jote, dhe e vërteta jote arrin deri në retë.
11U lartofsh mbi qiejt, o Perëndi; lavdia jote shkëlqeftë mbi të gjithë tokën.