Hiob 9
9
Hiob steit gaunz ut de Macht ver Gott
1Un Hiob säd:
2Jo, ekj weet goot, daut et soo es,
daut een Mensch ver Gott nich kaun jerajcht sennen. #Hiob 40,3-5; Psa 143,2
3Wäa met am strieden wull,
dee kunn nich eene ut 1.000
von Gott siene Froagen beauntwuaten. #Psa 19,13
4Gott es weis un stoakj;
wäm haft daut emol jejlekjt,
wan hee sikj jäajen am jestalt haft?
5Hee kaun Boaj wiedasaten,
onen daut dee daut enwoaren;
hee kaun dee en sienen Oaja äwadreien.
6Hee kaun de Ieed von äare Städ schedren,
daut de Past, wua dee bowen steit, zetren.
7Wan hee een Wuat sajcht, dan kjemt de Sonn nich opp,
hee kaun de Stierns veschluten.
8Hee haft auleen dän Himmel utjespreet,
un kaun opp de Walen em Mäa delenjd schräden. #Mat 14,25
9Hee haft daut groote Schapkje un Orion
un daut Säwenstiern un de Stierns em Sieden
aula äare Städen jejäft. #Hiob 38,31; Amos 5,8
10Hee deit wundaboare Dinja, dee nich to vestonen sent,
un deit soo väl Wunda, daut dee nich to talen gonen. #Hiob 5,9
11Hee jeit bie mie vebie, un ekj woa daut nich en;
hee jeit wieda, un ekj see daut nich.
12Hee fipst waut wajch, un kjeena kaun am opphoolen;
wäa wudd noch froagen, waut hee väa haud?
13Gott helt sienen Oaja nich trigj;
ver am musten Rahab siene Deena sikj bekjen. #Hiob 26,12; Psa 89,11
14Woo wudd ekj dan noch Wieed finjen,
daut ekj am eene Auntwuat wäajen waut jäwen kunn.
15Wan ekj uk aun nuscht schuldich sie,
woo kunn ekj waut to am sajen?
Ekj kaun bloos noch om Jnod prachren,
von däm, dee mien Rechta es.
16Wan ekj am roopt un hee mie auntwuad,
jleew ekj hee wudd nich Acht jäwen
opp waut ekj säd.
17Hee schleit mie met eenen Storm,
un vemieet miene Wunden onen Uasoak.
18Hee lat mie nich mien Odem finjen,
un moakt mien Läwen gaunz betta.
19Wan eena Jewault brucken wull,
wia hee väl stoakja;
wull eena am ver een Jerecht trakjen,
wäa wudd mie veteidjen? #Hiob 9,33
20Wan ekj uk nuscht orrajcht jedonen haud,
wudd ekj mie met miene Wieed veschuldjen;
wan mie uk kjeena beschulcht haud,
wudd hee mie schuldich finjen.
21Ekj sie nich schuldich;
mie es eendoont, waut met mie woat;
mie es mien Läwen een oolent.
22Daut helt sikj aula jlikj; doawäajen saj ekj,
hee brinjt de oschuldje un de schuldje beid om. #Hiob 8,20; Liera 9,2-3
23Wan eene Ploag plazeljen Doot brinjt,
spott hee äwa de oschuldje äaren twiewel.
24De Ieed es en de Macht von schlajchte Menschen,
un hee moakt de Rechta aula blint;
wan nich hee, wäa deit daut dan sest?
25Miene Doag ranen bosja vebie aus een Rana,
ea doa waut goodet von woat, sent dee vebie.
26Dee foaren mie vebie aus een Rees Schepkje,
soo aus een Odla opp eene Mus felt.
27Wan ekj mie väanäm miene Weedoag to vejäten,
un mien suaret Jesecht frintlich to moaken,
28dan jript mie de Angst doch,
wiels ekj weet du woascht mie nich oschuldich aunseenen.
29Ekj woa je doch schuldich sennen,
wuarom woa ekj mie vejäfs bemieejen.
30Ekj kunn mie met Seep wauschen,
un de Henj met Lei rein moaken, #Jer 2,22
31doch wurscht du mie em Drakj nenducken,
daut mie miene Kjleeda äakjlen wudden.
32Gott es nich soon Mensch aus ekj sie,
daut ekj mie met am beräden kunn,
un hee met mie em Jerecht gonen wudd. #Liera 6,10
33Doa es kjeena dee tweschen ons entscheiden kaun,
daut dee siene Haunt opp ons beid läd.
34Wan hee doch siene Pitsch wudd von mie häwen,
daut ekj mie nich mea grulen brukt,
35dan wudd ekj frie to am räden kjennen, un nich angst haben,
wiels ekj weet, bie mie, von kjeene Schult.
Currently Selected:
Hiob 9: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
