YouVersion Logo
Search Icon

مزامیر 58

58
خدایی که جهان را داوری می‌کند
برای سالار سرایندگان: در مایۀ 'نابود مکن'. نوشته داوود.
1آیا به راستی به عدالتی که بی زبان است
سخن می‌گویید؟
و ‌ای آدمیان،
آیا به راستی داوری می‌نمایید؟
2بلکه در دل خود شرارتها حاصل می‌آورید
و ظلم دستهای خود را در زمین
از میزان در می‌کنید.
3شریران از رحم منحرف هستند.
از شکم مادر دروغ گفته، گمراه می‌شوند.
4ایشان را زهری است مثل زهر مار.
مثل افعی کر که گوش خود را می‌بندد.
5که آواز افسونگران را نمی‌شنود،
هر‌چند به مهارت افسون می‌کند.
6‌ای خدا، دندانهایشان را در دهانشان بشکن.
ای خداوند، دندانهای شیران درنده را خرد بشکن.
7بگذار چون آبی که ریخته می‌شود، محو شوند،
و چون کمان خود را می‌کِشند،
تیرهایشان بی‌اثر شود.
8مثل حلزون که گداخته شده، می‌گذرد.
مثل سقط زن، آفتاب را نخواهند دید.
9قبل از آنکه دیگهای شما
آتش خارها را احساس کند،
آنها را چه تر و چه خشک جارو خواهد کرد.
10مرد عادل چون انتقام را دید شادی خواهد نمود.
پایهای خود را به خون شریر خواهد شست.
11و مردم خواهند گفت:
«بدون شک ثمره‌ای برای عادلان هست.
به راستی خدایی هست که
در جهان داوری می‌کند.»

Currently Selected:

مزامیر 58: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in