مزامیر 57
57
جلال تو بر تمامی زمین باشد
برای سالار سرایندگان: 'نابود مکن'. سروده داوود. وقتی که از حضور شائول به غار فرار کرد.
1ای خدا، بر من رحم فرما،
بر من رحم فرما!
زیرا جانم در تو پناه میبرد،
و در سایه بالهای تو پناه میبرم
تا این بلایا بگذرد.
2نزد خدای متعال فریاد خواهم کرد،
نزد خدایی که همه چیز را برایم تمام میکند.
3از آسمان فرستاده، مرا خواهد رهانید.
و آنانی را که بر من پا میگذارند،
رسوا خواهد ساخت. سلاه.
خدا رحمت و راستی خود را خواهد فرستاد.
4جان من در میان شیران است.
در میان آتش افروزان میخوابم
یعنی آدمیانی که دندانهایشان
نیزهها و تیرهاست
و زبان ایشان شمشیر برنده است.
5ای خدا بر آسمانها متعال شو
و جلال تو بر تمامی جهان.
6دامی برای پایهایم حاضر ساختند
و جانم خم گردید.
چاهی پیش رویم کندند،
و خود در میانش افتادند، سلاه.
7دل من استوار است خدایا،
دل من استوار است.
سرود خواهم خواند
و ترنم خواهم نمود.
8ای جلال من، بیدار شو!
ای بربط و عود بیدار شو!
صبحگاهان را بیدار خواهم کرد.
9ای خداوند، تو را در میان ملّتها
حمد خواهم گفت.
تو را در میان قومها سپاس خواهم خواند.
10زیرا رحمت تو تا آسمانها عظیم است
و راستی تو تا افلاک.
11خدایا بر آسمانها متعال شو
و جلال تو بر تمامی جهان.
Currently Selected:
مزامیر 57: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
