اِشعیا 57
57
1مرد عادل تلف شد
و کسی نیست که این را
در دل خود بگذراند
و مردان سرسپرده برداشته شدند
و کسی فکر نمیکند که عادلان
از معرض بلا برداشته میشوند.
2آنانی که به راه راست گام برمیدارند،
به سلامتی داخل شده،
بر بسترهای خویش آرامی خواهند یافت.
3و اما شما، ای پسران ساحره،
و فرزندان فاسق و زناکار،
به اینجا نزدیک آیید!
4بر که تمسخر میکنید؟
و بر که دهان خود را باز میکنید
و زبان را دراز می نمایید؟
آیا شما فرزندان عصیان و نسل دروغ نیستید؟
5که در میان بلوطها و زیر هر درخت سبز
در آتش شهوت به هیجان میآیید
و کودکان را در درّهها،
زیر شکاف صخرهها قربانی مینمایید؟
6نصیب تو در میان صخرههای صاف#57.6 اشاره به بُتها و الهههای باروری است.است.
همینها قسمت تو میباشد.
برای آنها نیز هدیه ریختنی ریختی
و هدیه آردی گذرانیدی.
آیا من به خاطر اینها گذشت خواهم کرد؟
7بر کوه بلند و رفیع بستر خود را گستردی
و به آنجا نیز برآمده، قربانی گذرانیدی.
8و پشت درها و آستانهها یادگار خود را واگذاشتی،
زیرا که خود را به کسی دیگر غیر
از من آشکار ساختی
و برآمده، بستر خود را پهن کردی
و در میان خود و ایشان عهد بسته،
بستر ایشان را دوست داشتی
بر عریانیشان نگریستی.
9و با روغن در حضور پادشاه#57.9 منظور ”مولک“ خدای عَمّونیان است. رفته،
عطریات خود را افزودی
و قاصدان خود را به جای دور فرستاده،
خویشتن را تا به عالم مردگان پست گردانیدی.
10از طولانی بودن راه درمانده شدی،
اما نگفتی که «امید نیست.»
تازگی قوت خود را یافتی،
و از این جهت ضعف به هم نرسانیدی.
11از که ترسان و هراسان شدی که خیانت ورزیدی
و مرا به یاد نیاورده،
این را در دل خود جا ندادی؟
آیا نه به خاطر اینکه من
دیرزمانی است که ساکت ماندهام،
پس حال دیگر ترس مرا به دل نداری؟
12من عدالت و اعمال تو را بیان خواهم نمود
که تو را سودی از آن نخواهد بود.
13چون فریاد برمی آوری،
اندوختههای خودت تو را خلاصی بدهد،
ولی باد تمامی آنها را خواهد برداشت
و نفس آنها را خواهد برد.
اما هر که بر من توکل دارد، مالک زمین خواهد بود
و وارث کوه مقدس من خواهد گردید.
14و گفته خواهد شد:
«بسازید! بسازید! راه را آماده کنید!
موانع را از راه قوم من بردارید!»
15زیرا او که متعال و بلندمرتبه است
و ساکن در ابدیت میباشد
و اسم او قدوس است،
چنین میگوید:
«من در مکان والا و مقدس ساکنم
و نیز با کسی که روح افسرده و متواضع دارد.
تا روح متواضعان را احیا نمایم
و دل افسردگان را زنده سازم.
16زیرا که تا به ابد دشمنی نخواهم نمود
و همیشه خشم نخواهم کرد،
مبادا روحها و جانهایی که من آفریدم،
به حضور من ضعف به هم رسانند.
17به خاطر گناه طمع وی
غضبناک شده، او را زدم،
روی خود را مخفی ساخته، خشم نمودم
و او به راه دل خود رو گردانیده، برفت.
18طریقهای او را دیدم،
اما شفایشان خواهم داد
و او را هدایت نموده،
به او و به آنانی که با وی ماتم گیرند،
تسلی بسیار خواهم داد.»
19خداوند که آفریننده ثمره لبها است، میگوید:
«بر آنانی که دورند، سلامتی باد!
و بر آنانی که نزدیکند، سلامتی باد!
و من ایشان را شفا خواهم بخشید.»
20اما شریران مثل دریای
متلاطم که نمیتواند آرام گیرد
و آبهایش گل و لجن برمی اندازد، میباشند.
21خدای من میگوید:
«شریران را سلامتی نیست.»
Currently Selected:
اِشعیا 57: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
