YouVersion Logo
Search Icon

تَثنیه 29

29
تجدید عهد در موآب
1اين است کلمات عهدی که خداوند در سرزمين موآب به موسی ‌امر فرمود که با قوم اسرائیل ببندد، سوای آن عهد که با ايشان در حوريب بسته بود.
2و موسی تمامی اسرائيل را خطاب کرده، به ايشان گفت: «هر ‌آنچه خداوند در سرزمين مصر با فرعون و تمامی بندگانش و تمامی زمينش عمل نمود، شما ديده‌ايد. 3امتحان‌های عظيم که چشمان تو ديد و نشانه​ها و آن معجزات عظيم. 4اما خداوند دلی را که بدانيد و چشمانی را که ببينيد و گوشهايی را که بشنويد، تا امروز به شما نداده است. 5در مدت چهل سال که شما را در بيابان رهبری نمودم، لباس شما مندرس نگرديد، و کفشها در پای شما پاره نشد. 6نان نخوردید و شراب و باده ننوشيدید، تا بدانيد که من يهوه خدای شما هستم. 7و چون به اينجا رسيديد، سِيحون پادشاه حِشبون، و عوج پادشاه باشان، به مقابله شما برای جنگ بيرون آمدند و آنها را مغلوب ساختيم. 8و سرزمين ايشان را گرفته، به رئوبينيان و جاديان و نصف قبیله مَنَسی به ملکيت داديم. 9پس کلمات اين عهد را نگاه داشته، به جا آوريد تا در هر‌ چه کنيد، کامياب شويد.
10امروز تمامی شما به حضور يهوه خدای خود حاضريد، يعنی رئیسان شما و قبایل شما و مشايخ شما و سروران شما و تمامی مردان اسرائيل. 11و کودکان و زنان شما و غريبی که در ميان اردوی شماست، از هيزم شکنان تا آب کشان شما. 12تا در عهد يهوه خدايت و سوگند او که يهوه خدايت امروز با تو استوار می‌سازد، داخل شوي. 13تا تو را امروز برای خود قومی برقرار دارد، و او خدای تو باشد چنانکه به تو گفته است، و چنانکه برای پدرانت، ابراهيم و اسحاق و يعقوب، قسم خورده است. 14و من اين عهد و اين قسم را با شما تنها نمی‌بندم، 15بلکه با آنانی که امروز با ما به حضور يهوه خدای ما در اينجا حاضرند، و هم با آنانی که امروز با ما در اينجا حاضر نيستند. 16زيرا شما می‌دانيد که چگونه در سرزمين مصر سکونت داشتيم، و چگونه از ميان قومهایی که عبور نموديد، گذشتيم. 17و آداب و رسوم زشت و بتهای ايشان را از چوب و سنگ و نقره و طلا که در ميان ايشان بود، ديديد. 18تا در ميان شما مرد يا زن يا طایفه يا قبیله​ای نباشد که دلش امروز از يهوه خدای ما منحرف گشته، برود و خدايان اين اقوام را عبادت نمايد، مبادا در ميان شما ريشه‌ای باشد که میوه تلخ و سمّی بار آورد.
19و مبادا چون سخنان اين لعنت را بشنود، در دلش خويشتن را برکت داده، گويد: ”هر‌چند در سختی دل خود رفتار می‌نمايم، تا سيراب و تشنه را با هم هلاک سازم، مرا سلامتی خواهد بود.“ 20خداوند او را نخواهد آمرزيد، بلکه در آن وقت خشم و غيرت خداوند بر آن شخص دودافشان خواهد شد، و تمامی لعنتی که در اين کتاب نوشته شده است، بر آن کس ریخته خواهد شد، و خداوند نام او را از زير آسمان محو خواهد ساخت. 21و خداوند او را از تمامی قبایل اسرائیل برای بدی جدا خواهد ساخت، موافق تمامی لعنتهای عهدی که در اين طومار شريعت نوشته شده است. 22و نسل آينده يعنی فرزندان شما که بعد از شما خواهند برخاست، و غريبانی که از سرزمين دور می‌آيند، خواهند گفت، هنگامی که بلايای اين سرزمين و بيماريهايی که خداوند به آن می‌رساند، ببينند. 23و تمامی زمين آن را که کبريت و شوره و آتش شده، نه کاشته می‌شود و نه حاصل می‌رويد و هيچ علف در آن رشد نمی کند و مثل ویرانی سُدوم و عَموره و اَدمه و صِبوئيم که خداوند در غضب و خشم خود آنها را واژگون ساخت، گشته است. 24پس تمامی قومها خواهند گفت: ”چرا خداوند با اين سرزمين چنين کرده است و شدت اين خشم عظيم از چه سبب است؟“ 25آنگاه خواهند گفت: ”از اين جهت که عهد يهوه خدای پدران خود را که به وقت بيرون آوردن ايشان از سرزمين مصر با ايشان بسته بود، ترک کردند. 26و رفته، خدايان غير را عبادت نموده، به آنها سجده کردند، خدايانی را که نشناخته بودند و قسمت ايشان نساخته بود. 27پس خشم خداوند بر اين سرزمين افروخته شده، تمامی لعنت را که در اين کتاب نوشته شده است، بر آن آورد. 28و خداوند ريشه ايشان را به غضب و خشم و غيض عظيم، از زمين ايشان کند و به زمين ديگر انداخت، چنانکه امروز شده است.“ 29چيزهای مخفی از آن يهوه خدای ماست و اما چيزهای آشکار تا به ابد از آن ما و فرزندان ما است، تا تمامی کلمات اين شريعت را به جای آوريم.

Currently Selected:

تَثنیه 29: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in