YouVersion Logo
Search Icon

تَثنیه 28

28
برکات اطاعت
1و اگر صدای يهوه خدای خود را به دقت بشنوی تا هوشيار شده، تمامی اوامر او را که من امروز به تو امر می‌فرمايم به جا آوری، آنگاه يهوه خدايت تو را بر تمامی قومهای جهان بلند خواهد گردانيد. 2و تمامی اين برکتها به تو خواهد رسيد و تو را خواهد دريافت، اگر صدای یهوه خدای خود را بشنوي. 3در شهر، مبارک و در صحرا، مبارک خواهی بود. 4ثمره رَحِم تو و ميوه زمين تو و ميوه چارپایت و بچه‌های گاو و بره‌های گله تو مبارک خواهند بود. 5سبد و ظرف خمير تو مبارک خواهد بود. 6وقت ورودت مبارک، و وقت بيرون رفتنت مبارک خواهی بود.
7و خداوند دشمنانت را که به ضد تو برخیزند، از حضور تو پراکنده خواهد ساخت؛ از يک راه بر تو خواهند آمد، و از هفت راه پيش تو خواهند گريخت. 8خداوند در انبارهای تو و به هر‌ چه دست خود را به آن دراز می‌کنی، بر تو برکت خواهد فرمود و تو را در سرزمينی که يهوه خدايت به تو می‌دهد، مبارک خواهد ساخت. 9و اگر اوامر يهوه خدای خود را نگاهداری، و در طريقهای او رفتار نمايی، خداوند تو را برای خود قوم مقدس خواهد گردانيد، چنانکه برای تو قسم خورده است. 10و تمامی قومهای زمين خواهند ديد که نام خداوند بر تو خوانده شده است. و از تو خواهند ترسيد. 11و خداوند تو را در ثمره رَحِمت و ثمره چارپایت و محصول زمينت، در سرزمينی که خداوند برای پدرانت قسم خورد که به تو بدهد، به نيکويی خواهد افزود. 12و خداوند خزينه نيکوی خود، يعنی آسمان را برای تو خواهد گشود، تا باران زمين تو را در موسمش بباراند، و تو را در تمامی اعمال دستت مبارک سازد. به قومهای بسيار قرض خواهی داد، و تو قرض نخواهی گرفت. 13خداوند تو را سر خواهد ساخت نه دُم، و همواره بالا خواهی رفت، نه پایین، اگر اوامر يهوه خدای خود را که من امروز به تو امرمی فرمايم، بشنوی و آنها را نگاه داشته، به جا آوری. 14و از همه سخنانی که من امروز به تو امر می‌کنم، به طرف راست يا چپ ميل نکنی، تا خدايان غير را پيروی نموده، آنها را عبادت کني.
لعنتهای نااطاعتی
15و اما اگر صدای يهوه خدای خود را نشنوی تا هوشيار شده، همه اوامر و قوانین او را که من امروز به تو امر می‌فرمايم به جا آوری، آنگاه تمامی اين لعنتها به تو خواهد رسيد، و تو را خواهد دريافت. 16در شهر ملعون، و در صحرا ملعون خواهی بود. 17سبد و ظرف خمير تو ملعون خواهد بود. 18ثمره رَحِم تو و ميوه زمين تو و بچه‌های گاو و بره‌های گله تو ملعون خواهد بود. 19وقت ورودت ملعون، و وقت بيرون رفتنت ملعون خواهی بود. 20و به هر‌ چه دست خود را برای عمل نمودن دراز می‌کنی، خداوند بر تو لعنت و اضطراب و سرزنش خواهد فرستاد تا به زودی هلاک و نابود شوی، به خاطر بدی کارهايت که به آنها مرا ترک کرده‌اي. 21خداوند وبا را بر تو خواهد فرستاد، تا تو را از سرزمينی که برای تصرفش به آن داخل می‌شوی، هلاک سازد. 22خداوند تو را با سل و تب و التهاب و باد سوزان و شمشير و آفت و خوره خواهد زد، و تو را تعقیب خواهند نمود تا هلاک شوي. 23و فلک تو که بالای سر تو است، به برنج مبدل خواهد شد، و زمينی که زير تو است، به آهن. 24و خداوند باران زمينت را گرد و غبار خواهد ساخت، که از آسمان بر تو نازل شود تا هلاک گردی.
25خداوند تو را پيش روی دشمنانت پراکنده خواهد ساخت. از يک راه بر ايشان بيرون خواهی رفت، و از هفت راه از حضور ايشان خواهی گريخت، و در تمامی ممالک جهان مایه بُهت و وحشت خواهی بود. 26و بدن شما برای همه پرندگان هوا و چارپایان زمين خوراک خواهد بود، و هيچ‌کس آنها را دور نخواهد کرد. 27خداوند تو را به دُمَل مصر و خراج و زخمهای چرکین و خارشی که تو از آن شفا نتوانی يافت، مبتلا خواهد ساخت. 28خداوند تو را به ديوانگی و نابينايی و پريشانی دل مبتلا خواهد ساخت. 29و در وقت ظهر مثل کوری که در تاريکی لمس نمايد، کورکورانه راه خواهی رفت، و در راههای خود کامياب نخواهی شد، بلکه در تمامی روزهايت تحت ظلم و غارت خواهی بود، و نجات‌دهنده‌ای نخواهد بود. 30زنی را نامزد خواهی کرد و ديگری با او خواهد خوابيد. خانه‌ای بنا خواهی کرد و در آن ساکن نخواهی شد. تاکستانی غرس خواهی نمود و ميوه‌اش را نخواهی خورد. 31گاوت در برابر دیدگانت کشته شود و از آن نخواهی خورد. الاغت پيش روی تو به غارت برده شود و باز به ‌دست تو نخواهد آمد. گوسفند تو به دشمنت داده می‌شود و برای تو رها کننده‌ای نخواهد بود. 32پسران و دخترانت به قومی ديگر داده می‌شوند، و چشمانت نگريسته از آرزوی ايشان تمامی روز کاهيده خواهد شد و از دست تو هیچ کاری برنخواهد آمد. 33ميوه زمينت و مشقت تو را قومی که نشناخته‌ای، خواهند خورد، و هميشه فقط تحت ظلم و ستم خواهی بود. 34به حدی که از چيزهايی که چشمت می‌بيند، ديوانه خواهی شد. 35خداوند زانوها و ساقها و از کف پا تا فرق سر تو را به دُمَل بد که از آن شفا نتوانی يافت، مبتلا خواهد ساخت. 36خداوند تو را و پادشاهی را که بر خود برپا می‌نمايی، به سوی قومی که تو و پدرانت نشناخته‌ايد، خواهد برد و در آنجا خدايان غير را از چوب و سنگ عبادت خواهی کرد. 37و در ميان تمامی قومهایی که خداوند شما را به آنجا خواهد برد، مایه وحشت و درس عبرت و اسباب تمسخر خواهی شد.
38تخم بسيار به مزرعه خواهی برد، ولی اندکی جمع خواهی کرد، چونکه ملخ آن را خواهد خورد. 39تاکستانها غرس نموده، خدمت آنها را خواهی کرد، اما شراب را نخواهی نوشيد و انگور را نخواهی چيد، زيرا کرم آن را خواهد خورد. 40تو را در تمامی حدودت درختان زيتون خواهد بود، لیکن خويشتن را به زیتون تدهين نخواهی کرد، زيرا زيتون تو نارس ريخته خواهد شد. 41پسران و دختران خواهی آورد، ليکن از آنِ تو نخواهند بود، چونکه به اسيری خواهند رفت. 42تمامی درختانت و محصول زمينت را ملخ به تصرف خواهد آورد. 43غريبی که در ميان تو است، بر تو به نهايت رفيع و برافراشته خواهد شد و تو به نهايت پست و متنزّل خواهی گرديد. 44او به تو قرض خواهد داد و تو به او قرض نخواهی داد، او سر خواهد بود و تو دُم خواهی بود.
45و تمامی اين لعنتها به تو خواهد رسيد و تو را دنبال کرده، از تو پیشی خواهد گرفت تا هلاک شوی، از اين جهت که سخن يهوه خدايت را گوش ندادی تا اوامر و فرايضی را که به تو امر فرموده بود، نگاه داري. 46و تو را و نسل تو را تا به ابد نشانه و شگفت خواهد بود.
47«از اين جهت که يهوه خدای خود را به شادمانی و خوشی دل برای فراوانی همه ‌چيز عبادت ننمودي. 48پس دشمنانت را که خداوند بر تو خواهد فرستاد، در گرسنگی و تشنگی و برهنگی و احتياج همه‌ چيز خدمت خواهی نمود، و يوغ آهنين بر گردنت خواهد گذاشت تا تو را هلاک سازد. 49و خداوند از دور، يعنی از کرانهای زمين، قومی را که مثل عقاب می‌پرد، بر تو خواهد آورد، قومی که زبانش را نخواهی فهميد؛ 50قومی مهيب صورت که طرف پيران را نگاه ندارد و بر جوانان ترحم ننمايد. 51و نتايج چارپایان و محصول زمينت را بخورد، تا هلاک شوی. و برای تو نيز غله و شيره و روغن و بچه‌های گاو و بره‌های گوسفند را باقی نگذارد تا تو را هلاک سازد. 52و تو را در تمامی دروازه‌هايت محاصره کند تا ديواره‌های بلند و مستحکم که بر آنها توکل داری، در تمامی زمينت فرو ریزد. و تو را در تمامی دروازه‌هايت، در تمامی سرزمينی که يهوه خدايت به تو می‌دهد، محاصره خواهد نمود. 53و ثمره رَحِم خود، يعنی گوشت پسران و دخترانت را که يهوه خدايت به تو می‌دهد، در محاصره و تنگی که دشمنانت تو را به آن زبون خواهند ساخت، خواهی خورد. 54مردی که در بیشترین ناز و نعمت در میان شما زیسته است، از برادر خود و از زن هم‌آغوش خویش و بچه‌هایش که هنوز زنده‌اند، خوراک را مضایقه خواهد کرد، 55به حدی که به هیچکس از ايشان از گوشت پسران خود که می‌خورد، نخواهد داد، زيرا که در محاصره و تنگی که دشمنانت تو را در تمامی دروازه‌هايت به آن زبون سازند، چيزی برای او باقی نخواهد ماند. 56و زنی که در بیشترین ناز و نعمت در میان شما زیسته است، همان که از فرط ناز و نعمت حتی از نهادنِ کفِ پای خود بر زمین اِکراه داشت، از شوهر هم‌آغوش خود و پسر و دخترش مضایقه خواهد داشت، 57و جُفتِ نوزادی را که از شکمش بیرون آمده و نوزادی را که زاده است، از ایشان پنهان خواهد ساخت تا خود به تنهایی آنها را بخورد، چراکه در زمان محاصره و تنگی که دشمنان بدان عرصه را در شهرهایتان بر شما تنگ خواهند کرد، چیز دیگری نخواهد داشت.
58اگر به عمل نمودن تمامی کلمات اين شريعت که در اين کتاب نوشته شده است، هوشيار نشوی و از اين نام مجيد و مهيب، يعنی يهوه خدايت، نترسی، 59آنگاه خداوند بلايای تو و بلايای فرزندان تو را عجيب خواهد ساخت، يعنی بلايای عظيم و طولانی و مرضهای سخت و مزمن. 60و تمامی بيماريهای مصر را که از آنها می ترسيدی بر تو باز خواهد آورد و به تو خواهند چسبيد. 61و نيز همه مرضها و همه بلايايی که در طومار اين شريعت نوشته شده نيست، آنها را خداوند بر تو مستولی خواهد گردانيد تا هلاک شوي. 62و گروه کم خواهيد ماند، برعکس آن که مثل ستارگان آسمان زیاد بوديد، زيرا که صدای يهوه خدای خود را نشنيديد. 63و واقع می‌شود چنانکه خداوند بر شما شادی نمود تا به شما احسان کرده، شما را بيفزايد، همچنين خداوند بر شما شادی خواهد نمود تا شما را هلاک و نابود گرداند. ريشه شما از سرزمينی که برای تصرفش در آن داخل می‌شويد، کنده خواهد شد. 64و خداوند تو را در ميان تمامی قومها از کران زمين تا کران ديگرش پراکنده سازد و در آنجا خدايان غير را از چوب و سنگ که تو و پدرانت نشناخته‌ايد، عبادت خواهی کرد. 65و در ميان اين قومها استراحت نخواهی يافت و برای کف پايت آرامی نخواهد بود، و در آنجا يهوه تو را دل لرزان و کاهيدگی چشم و پژمردگی جان خواهد داد. 66و جان تو پيش رويت معلق خواهد بود، و شب و روز ترسناک شده، به‌ جان خود اطمينان نخواهی داشت. 67بامدادان خواهی گفت: ”کاش که شام می‌بود،“ و شامگاهان خواهی گفت: ”کاش که صبح می‌بود،“ به خاطر ترس دلت که به آن خواهی ترسيد، و به خاطر چیزهایی که به چشم خواهی ديد. 68و خداوند تو را در کشتي​ها از راهی که به تو گفتم آن را ديگر نخواهی ديد، به مصر باز خواهد آورد. و خود را در آنجا به دشمنان خويش برای غلامی و کنيزی خواهيد فروخت و مشتری نخواهد بود.»

Currently Selected:

تَثنیه 28: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in