Yuhanna 1:2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18

O başlangıçta Allahʼla birlikteydi.

Her şey Sözʼün aracılığıyla yaratıldı. Yaratılmış olan hiçbir şey Oʼnsuz var olmadı.

Yaşam kaynağı Oʼydu ve bu yaşam insanların ışığıydı.

Işık karanlığı aydınlatır, karanlık ise ışığı söndüremedi.

Allahʼın gönderdiği Yahya adlı bir adam vardı.

Yahya Işık için şahitlik etmeye geldi. Öyle ki, onun şahitliği sayesinde herkes iman etsin.

Yahya Işık değildi ama Işık için şahitlik etmeye geldi.

Bütün insanları aydınlatan gerçek Işık dünyaya geliyordu.

Söz dünyadaydı. Dünya Oʼnun aracılığıyla var oldu. Fakat dünya Oʼnu tanımadı.

O kendi memleketine geldi, kendi halkı bile Oʼnu kabul etmedi.

Ama Söz kendisini kabul edenlere Allahʼın evlatları olma hakkını verdi. Bunlar Oʼnun adına güvenen kişilerdi.

Onlar kandan, bedenin isteğinden, ya da erkeğin isteğinden değil, Allahʼtan doğdular.

Söz insan oldu, aramızda yaşadı. Biz de Oʼnun yüceliğini, Babaʼdan gelen biricik Oğulʼun yüceliğini gördük. O, lütuf ve gerçekle doludur.

Yahya Oʼnun için şahitlik ederken yüksek sesle şunu söyledi: “ ‘Benden sonra gelen, benden üstündür, çünkü O benden önce vardı,’ dediğim kişi budur.”

Evet hepimiz Oʼnun doluluğundan lütuf üzerine lütuf aldık.

Tevrat kanunları Musa aracılığıyla verildi, lütuf ve gerçek ise İsa Mesih aracılığıyla geldi.

Hiç kimse hiçbir zaman Allahʼı görmemiştir. Ama Babaʼnın bağrında olan ve kendisi Allah olan biricik Oğul Oʼnu tanıttı.