Hiob 29
29
Hiob sien Selfstjespräakj: Sien frieejoaschet Jlekj, Gott sien Säajen un Aunerkjanunk von Menschen
1Un Hiob jinkj wieda, met siene Spricha, un säd:
2Oo daut ekj wia aus en de frieejoasche Tieden, aus en de Doag, doa Gott mie bewoad, 3aus sien Licht äwa mienem Haupt schiend, un ekj bie sienem Licht derch de Diestanis jinkj; 4aus en miene Hoafstdoag (mienem Riep woaren), aus daut Vetruen Gottes äwa mienem Zelt wia, 5aus de Aulmajchtja noch met mie wia, miene Jinjlinje om mie häa; 6aus miene Schräd sikj en Malkj boden, un de Fels bie mie Eelj Bäjcha [Streem] goot; 7aus ekj derch daut Dooa en de Staut nenn jinkj, mien Sett opp däm Plauz oppstalld: 8De Jinjlinje sagen mie un vestoppten sikj, un de Jreisen erhoowen sikj, bleewen stonen; 9de Ferschten hilden de Wieed trigj un läden de Henj opp äarem Mul; 10de Stemm de Väanämen wort stomm, un äare Tung backt aun äarem Mulbän. 11Dan wan daut Ua von mie hieed, soo muak mie daut jlekjlich, un wan daut Uag mie sach, soo läd daut Zeichnis von mie auf. 12Dan ekj muak däm Älenden frie, dee om Help roopt, un de Weis, dee kjeenen Helpa haud. 13De Säajen de Unjagonende kaum äwa mie, un daut Hoat de Wätfrues muak ekj froo. 14Ekj kjleed mie en Jerajchtichkjeit, - un see bekjleede mie - aus een Bowakjleet un Koppbaunt mien Rajcht. 15Däm Blinjen wia ekj daut Uag, un Foot däm Lomen; 16däm Oamen wia ekj aus Voda, un de Rajchtsach dän, däm ekj nich kjand, unjasocht ekj; 17un ekj vebruak daut Jebiss de Ojjerajchte, un ut siene Tänen reet ekj däm Raup. 18Un ekj säd: En mienem Nast woa ekj doahan gonen, un miene Doag vemieren sikj aus de Saunt; 19miene Wartel woat utjebreet sennen aum Wota, un de Deiw woat äwanachten opp miene Asta; 20miene Iea woat bie mie fresch bliewen, un mien Boagen en miene Haunt jung woaren.
21See hieeden mie too un luaden, un hieeden stell opp mienen Rot. 22No mienem Wuat räden see nich wieda, un miene Räd dreppld opp an. 23Un see luaden opp mie aus opp däm Räajen, un muaken äa Mul op aus nodäm loten Räajen. 24Ekj lacht an too, wan see kjeen vetruen hauden, un daut Licht von mienem Aunjesecht kunnen see nich vedunklen. 25Ekj wäld fa an däm Wajch ut, un saut aus Haupt, un troond aus een Kjennich unja de Kjrichsschoa, soo aus eena, dee Truarende treest.
Currently Selected:
Hiob 29: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
