Jesaja 26
26
Enne Tookunft woat Israel Lowen un Bedden fa wiedret Heil
1Aun janem Dach woat dit Leet em Launt Juda jesungen woaren: Wie ha eene stoakje Staut; Mia un Fastinj sat hee toom Heil. 2Moakt de Dooasch op, om daut een jerajchtet Volkj nenjeit, daut Tru bewoat! 3Däm fausten Senn bewoascht du en Fräd, en Fräd; dan hee vetrut opp die. 4Vetrut oppem Harn eewich; dan en Jah, däm Harn, es een Fels de Eewichkjeit. 5Dan hee haft Huachwonende doljeboagen, de huachstonende Staut; hee haft ar raufjeschmäten, oppe Ieed jeschmäten, haft ar doljestrakjt bat en däm Stoff. 6Daut veklunjen ar de Feet, de Feet de Älendje, de Staupe de Oame.
7De Stich de Jerajchte es jlikj; du moakst jlikj däm Wajch de Jerajchte. 8Jo, wie ha die, Har, jeluat ha wie opp däm Stich diene Jerechten; no dienem Nomen un no dienem Jedajchnis jinkj daut Velangen de Seel. 9Met miene Seel velang ekj no die enne Nacht; jo, met mienem Jeist en mienem Ennalichen sieekj ekj die tiedich; dan wan diene Jerechten de Ieed trafen, soo woaren de Bewona vom Ieedkjreis Jerajchtichkjeit lieren. 10Woat däm Gottloosen Jnod erwäsen, soo lieet hee nich Jerajchtichkjeit: Em Launt de Jerajchte haundelt hee Orrajcht un sitt nich de Majestät Gottes. 11Har, diene Haunt wia huach erhowen, see wullen nich kjikjen. Seenen woaren see däm Iewa om daut Volkj un beschämt woaren; jo, diene Fiend, Fia woat an vetäaren.
12Har, du woascht ons Fräd jäwen, dan du hast doch aule onse Woakjen fa ons vollbrocht. 13Har, ons Gott, äwa ons ha Haren jeharscht buta die; derch die auleen jedenkj wie dienen Nomen. 14Doodes läwen nich opp, Schautes stonen nich wada opp; doarom hast du an jerecht un vetilcht un hast aul äa Jedajchnis tonicht jemoakt. 15Du hast de Nazionen vemieet, Har, du hast de Nazionen vemieet, du hast die veharlicht; du hast de Jrensen vom Launt wiet jemoakt. 16Har, en de Bedrenkjnis ha see die jesocht; aus diene Zichtjung an troff, bedden see met leisem Jebäd. 17Aus eene Schwangre, dee, däm Jebuaren dichtbie es, sikj kjrellt un schricht en äare Wee: Aulsoo sent wie jewast, Har, wiet von dienem Aunjesecht. 18Wie wieren schwanga, wie kjrelden ons; daut wia, aus wan wie Wint jebuaren hauden: Un Radinj veschauft wie däm Launt nich, un de Bewona vom Ieedkjreis sent nich jefollen. 19Diene Doodes woaren oppläwen, miene Doodeskjarpa woaren oppstonen. Woakt opp un jubelt, dee jie em Stoff ligjen! Dan een Deiw vom Licht es dien Deiw; un de Ieed woat de Schauten schmieten.
20Go han, mien Volkj, go en diene Schlopstow nenn un schlut diene Däa hinja die too; vekrup die eenen kjlienen Uagenblekj, bat de Oaja vebiejeit! 21Dan kjikj, de Har kjemt väa ut siene Städ, om de Ojjerajchtichkjeit de Ieedbewona aun an too strofen; un de Ieed dakjt äa Bloot op un bedakjt nich lenja äare Omjebrochte.
Currently Selected:
Jesaja 26: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Jesaja 26
26
Enne Tookunft woat Israel Lowen un Bedden fa wiedret Heil
1Aun janem Dach woat dit Leet em Launt Juda jesungen woaren: Wie ha eene stoakje Staut; Mia un Fastinj sat hee toom Heil. 2Moakt de Dooasch op, om daut een jerajchtet Volkj nenjeit, daut Tru bewoat! 3Däm fausten Senn bewoascht du en Fräd, en Fräd; dan hee vetrut opp die. 4Vetrut oppem Harn eewich; dan en Jah, däm Harn, es een Fels de Eewichkjeit. 5Dan hee haft Huachwonende doljeboagen, de huachstonende Staut; hee haft ar raufjeschmäten, oppe Ieed jeschmäten, haft ar doljestrakjt bat en däm Stoff. 6Daut veklunjen ar de Feet, de Feet de Älendje, de Staupe de Oame.
7De Stich de Jerajchte es jlikj; du moakst jlikj däm Wajch de Jerajchte. 8Jo, wie ha die, Har, jeluat ha wie opp däm Stich diene Jerechten; no dienem Nomen un no dienem Jedajchnis jinkj daut Velangen de Seel. 9Met miene Seel velang ekj no die enne Nacht; jo, met mienem Jeist en mienem Ennalichen sieekj ekj die tiedich; dan wan diene Jerechten de Ieed trafen, soo woaren de Bewona vom Ieedkjreis Jerajchtichkjeit lieren. 10Woat däm Gottloosen Jnod erwäsen, soo lieet hee nich Jerajchtichkjeit: Em Launt de Jerajchte haundelt hee Orrajcht un sitt nich de Majestät Gottes. 11Har, diene Haunt wia huach erhowen, see wullen nich kjikjen. Seenen woaren see däm Iewa om daut Volkj un beschämt woaren; jo, diene Fiend, Fia woat an vetäaren.
12Har, du woascht ons Fräd jäwen, dan du hast doch aule onse Woakjen fa ons vollbrocht. 13Har, ons Gott, äwa ons ha Haren jeharscht buta die; derch die auleen jedenkj wie dienen Nomen. 14Doodes läwen nich opp, Schautes stonen nich wada opp; doarom hast du an jerecht un vetilcht un hast aul äa Jedajchnis tonicht jemoakt. 15Du hast de Nazionen vemieet, Har, du hast de Nazionen vemieet, du hast die veharlicht; du hast de Jrensen vom Launt wiet jemoakt. 16Har, en de Bedrenkjnis ha see die jesocht; aus diene Zichtjung an troff, bedden see met leisem Jebäd. 17Aus eene Schwangre, dee, däm Jebuaren dichtbie es, sikj kjrellt un schricht en äare Wee: Aulsoo sent wie jewast, Har, wiet von dienem Aunjesecht. 18Wie wieren schwanga, wie kjrelden ons; daut wia, aus wan wie Wint jebuaren hauden: Un Radinj veschauft wie däm Launt nich, un de Bewona vom Ieedkjreis sent nich jefollen. 19Diene Doodes woaren oppläwen, miene Doodeskjarpa woaren oppstonen. Woakt opp un jubelt, dee jie em Stoff ligjen! Dan een Deiw vom Licht es dien Deiw; un de Ieed woat de Schauten schmieten.
20Go han, mien Volkj, go en diene Schlopstow nenn un schlut diene Däa hinja die too; vekrup die eenen kjlienen Uagenblekj, bat de Oaja vebiejeit! 21Dan kjikj, de Har kjemt väa ut siene Städ, om de Ojjerajchtichkjeit de Ieedbewona aun an too strofen; un de Ieed dakjt äa Bloot op un bedakjt nich lenja äare Omjebrochte.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.