زَبور 38
38
او هُداوند! منا یله مکن
داوودئے زَبور. دَزبندیے.
1او هُداوند! منا گۆن وتی هِژما هکّل مدئے و
گۆن وتی گَزبا نِهرّ.
2چیا که تئیی تیران منی جان سُپتگ و
تئیی دستئے زۆر منی سرا کپتگ.
3چه تئیی گَزبا منی جسم و جانا هچ دْراهیے پَشت نکپتگ و
چه گناها، مان هَڈّان هم سلامتیے.
4منی مئیارباری چه سرا سر گوَستگ،
گرانێن بارێئے پئیما چه تاگتا گێش اِنت.
5چه منی اَهمکیا
ٹپُّن بۆ گپتگ و بَژناک اَنت.
6پوره کُمپ و دوتل آن،
سجّهێن رۆچا ماتم کنانا گردان.
7سرێنا سۆچناکێن دردے تئورێنگا اِنت و
جسما دْراهیے نێست.
8من آجز آن و درُشگ بوتگان،
چه دلئے آشۆپا نالان.
9او هُداوند! منی سجّهێن اَرمان تئیی دێما اَنت،
آهسرد و گینسارتُن چه تئو چێر نهاَنت.
10دلُن مان سێنَگا کُپ کُپّا اِنت،
واک و توانُن در شتگ،
چمّانی رُژنایی هم گار اِنت.
11دۆست و همبلُن ٹَپّانی سئوَبا چه من وتا کرّے دارنت و
نزّیکێن هم دور اۆشتاتگاَنت.
12آ که منی کۆشئے رندا اَنت، دام چێرَ کننت،
بدواه منی گُمسار کنگئے هبرا کننت و
سجّهێن رۆچا پندلَ سازنت.
13بله من کرّێئے پئیما آن که نهاِشکنت و
گنگێئے پئیما که بێتئوار اِنت.
14په راستی من اَنچێن مردمێئے ڈئولا آن که نهاِشکنت و
دپا پَسّئوے نێستی.
15او هُداوند! په تئییگی اِنت که ودارا آن.
او هُداوند، منی هُدا! اے تئو ائے که پَسّئوَ دئیئے.
16چیا که گوَشتُن: ”وهدے پادُنَ لرزیت،
هما مردمان منی سرا شادهی کنگا مئیل
که وتا چه من مسترَ زاننت.“
17چیا که کپگی آن و
منی درد مُدام گۆن من گۆن اِنت.
18وتی مئیارباریا مَنّان و
چه وتی گناها سکّ پدرد آن.
19سرزۆر و سلامت اَنت، آ که منی دژمن اَنت،
بازێنے بے سئوَبا چه من نپرتَ کنت.
20آ که نێکیئے بدلا گۆن من بدیَ کننت،
منی دژمن و بُهتام جنۆک اَنت، چیا که من نێکیئے رندا آن.
21او هُداوند! منا یله مکن.
او منی هُدا! چه من دور مبئے.
22او هُداوند، منی رَکّێنۆک!
په منی مَدَتا اشتاپ کن.
Currently Selected:
زَبور 38: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
