زَبور 37
37
رَدکارانی سرا هَسَدّ مکن
داوودئے زَبور.
1بدکارانی سئوَبا جۆش مجن و
رَدکارانی سرا هَسَدّ مکن.
2چیا که اے کاهئے پئیما زوتَّ گیمّرنت و
سبزگانی پئیما هُشکَ ترّنت.
3هُدائے سرا تئوکل کن و نێکیئے راها گر،
وتی مُلکا جهمنند بئے و
وپاداریئے رَندگیر.
4چه هُداوندا شادمان بئے
که آ تئیی دلئے مرادا پورهَ کنت.
5وتی زندمانئے راها هُداوندئے سپردگ کن و
آییئے سرا تئوکل،
که کارساز هما اِنت.
6آ تئیی بێمئیاریا نورئے پئیما رۆشنَ کنت و
دادرسیا چۆ بامگواهئے رُژناییا دْرپشان.
7هُداوندئے بارگاها آرام بئے و
گۆن اۆپارے#37:7 اۆپار، بزان سَبر، تهمبل، بَرداشت. آییئے ودارا.
آیانی سئوَبا جۆش مجن که وتی راها کامران اَنت و
آیانی سئوَبا هم که پلیتێن پندلان کارَ بندنت.
8چه هِژما دور بئے و گَزبا یله کن.
جۆش مجن که ترا دێم په بدکاریا بارت.
9چیا که بدکار گُڈّگَ بنت،
بله آ که هُداوندئے ودارا اَنت مُلکا میراسَ برنت.
10کَمُّکے وهدا رند بدکارَ نمانیت،
شما آییا سکّ باز شۆهازَ کنێت بله نگندێتی.
11نرمدل مُلکا میراسَ برنت و
چه وشّێن سُهل و اێمنیا شادکامیَ کننت.
12بدکار پهرێزکارئے هلاپا پندلَ سازیت و
په آییا دنتانَ درُشیت،
13بله هُداوند بدکارئے سرا کندیت،
چیا که زانت آییئے رۆچَ کئیت.
14بدکار وتی زَهما چه نیاما درَ کننت و کمانا کَشّنت،
تان نزۆر و هاجتمندان چێر بترّێننت و
نێکدلان تێگانی دپا بدئینت.
15بله آیانی زَهم، وتی جندئے دلا نندیت و
کمانِشَ پرُشنت.
16پهرێزکارئے کَمّێن هستی
چه بازێن بدکارانی هستیا گهتر اِنت.
17چیا که بدکارانی باسکئے زۆرَ پرُشیت،
بله هُداوند پهرێزکارانی مَدَت کنۆک اِنت.
18هُداوند بێگناهانی رۆچانی نگهپان اِنت و
میراسِش نمیرانَ بیت.
19بلاه و مسیبتانی وهدا بزّگ و شرمندگَ نبنت و
کهتی و ڈُکّالئے رۆچان سێر و آبادَ بنت.
20بله بدکار گارَ بنت،
هُداوندئے دژمن چَراگاهئے سبزگانی پئیما گار.
هئو! زیانَ بنت، دوتّئے پئیما زیان.
21بدکار وامَ کنت و پدا ندنت،
بله پهرێزکار په دَسپَچیَ بَکشیت.
22اَلّما، آیان که هُداوند برکتَ دنت مُلکا میراسَ برنت،
بله آیان که نالتَ کنت، گار و بێگواهَ بنت.
23هُداوند هماییئے گامان مُهرَ کنت
که هُداوندئے راها شادهیَ کنت.
24تُرے بٹَگلیت، زمینا نکپیت،
چیا که هُداوند آییئے نگهپان اِنت.
25ورنا اَتان و نون پیر آن،
بله چُشێن پهرێزکارے ندیستُن که هُداوندا یله کرتگ
یا که چُکّی په نانێا گدا بوتگاَنت.
26مُدام دَسپَچ اِنت و په آسانی وامَ دنت،
چُکّی برکتَ کارنت.
27چه بدیا دێما چهر دئے و نێکی کن،
گڑا تان اَبد مُلکا جهمنندَ بئے.
28چیا که هُداوندا اَدل دۆست اِنت و
وتی دۆستداران یلهَ نکنت.
هُداوند تان اَبد پهرێزکارانی پُشت و پناه اِنت،
بله بدکارانی نَسل گُڈّگَ بیت.
29پهرێزکار مُلکا میراسَ برنت و
تان اَبد همۆدا جهمنندَ بنت.
30پهرێزکارئے دپ هکمت تالانَ کنت و
زبانی اَدل.
31هُداوندئے شَریَت آییئے دلا اِنت و
پادیَ نلَکُشنت.
32بدکار، په پهرێزکارا کمینَ کنت و
آییئے کۆشئے رندا اِنت.
33بله هُداوند آییا بدکارئے زۆرئے تها نپرّێنیت و
وهدے هَکدیوانا برگَ بیت، په مئیارباریا نئیلیتی.
34هُداوندئے ودارا بئے و هماییئے راها بۆشت،
که ترا په مُلکئے میراس برگا سرپرازَ کنت،
وتَ گندئے که بدکار چۆن گُڈّگَ بنت.
35بدکار و بێرهمێن مردے دیستُن که
سرسبزێن درچکێئے پئیما وتی جاها شاداب اَت،
36بله نمنت و زوتّ مُرت،
هرچے شۆهازُن کرت، گِندگ نبوت.
37بےائیبێن مردا بگند و نێکدلا بچار،
چیا که سُهل و اێمنیئے شۆهاز کنۆکا آکبتے هست،
38بله سجّهێن سرکش گار و گُمسارَ بنت،
بدکار گُڈّگَ بنت و آیان آکبتے نێست.
39پهرێزکارانی رَکّێنۆک هُداوند اِنت و
سکّیئے وهدا آیانی کلات.
40هُداوند آیان مَدَتَ دنت و رَکّێنیت،
چه بدکارانی دستا رَکّێنیت و نجاتَ دنت،
چیا که آییئے مئیار و باهۆٹ اَنت.
Currently Selected:
زَبور 37: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
