زَبور 35
35
او هُداوند! په منی هکّا جنگ کن
داوودئے زَبور.
1او هُداوند! گۆن همایان بمڑ که گۆن منَ مڑنت و
گۆن همایان جنگ کن که گۆن من جنگَ کننت.
2وتی کَسان و مزنێن اسپران بزور و
منی مَدَتا جاه بجن.
3په آیان که منی رندا کپتگاَنت
وتی نئیزَها چست کن و آیانی راها بند.
منی اَرواها بگوَش:
”تئیی رَکّێنۆک من آن!“
4آ که منی زِندئے تباهیئے رندا اَنت،
رسوا و شرمندگ باتنت.
آ که په منی تاوانا پندلَ جۆڑێننت،
پُشتا بکنزات و پَشَل باتنت.
5چُش که پُگ و پلار گواتئے دێما،
هُداوندئے پرێشتگ آیان بتاچێنات.
6راهِش تهارۆک و لَکُشانک بات و
هُداوندئے پرێشتگ آیانی پدا بکپات،
7چیا که مُپت و ناهکّا په من دامِش چێر گێتکگ و
په منی اَرواها کلِّش کۆتکگ.
8اَناگت تباهیاِش چَکّا کپات و
وتی چێر گێتکگێن داما کپاتنت،
کپات و گار و گُمسار باتنت.
9گڑا منی اَرواه هُداوندئے بارگاها شادهیَ کنت و
په وتی رکّگا لزّتَ بارت.
10آ وهدا هر بند و بۆگُن گوانکَ جنت:
”او هُداوند! تئیی مَٹّ کئے اِنت؟
تئو نێزگارا چه زۆراورترێنا رَکّێنئے و
نزۆر و هاجتمندا چه پُل و پانچ کنۆکا.“
11بدواه و بێرهمێن شاهد جاهَ جننت و
هما مئیاران منا لَڈّنت که چه آیان سهیگ نهآن.
12نێکیئے بدلا گۆن من بدیَ کننت و
منی اَرواه گمیگ و پُرسیگ اِنت.
13بله وهدے آ نادْراه اتنت،
من سوگی گُد و پۆشاک گوَرا کرت و
جسم و جان گۆن رۆچگ دارگا رنجێنت.
وهدے منی دْوا بێپسّئو منتنت
14گرێوان بوتان،
هما دابا که په دۆست یا براتێا گمیگَ بنت،
سر جَهل و مۆتک آران بوتان،
هما دابا که په ماتا زارَ جننت.
15بله وهدے ٹگلُن وارت پَست و لگۆر گۆن مزنێن شادهیے مُچّ بوتنت،
منی هلاپا وهدے من سهیگ نهاتان،
آ منا درّان اتنت و بسِّشَ نکرت.
16چۆ هُداناباوران، آیان وتی مسکرا گێش کنانَ کرت و
په من دنتانِشَ درُشت.
17او هُداوند! تان کدێنَ نندئے و چارئے؟
منی اَرواها چه آیانی سِتما برَکّێن،
منی یکّێن زِندا چه شێرانی دپا.
18گڑا مزنێن دیوانا تئیی شُگرا گران،
مردمانی مزنێن مُچّیا ترا ستا کنان.
19مئیل که پرێبکارێن دژمن
منی سرا شادهی کننت،
مئیل هما که مُپت و ناهکّا چه من بێزار اَنت
چمُّک و پونزُک بکننت.
20چیا که په سُهل و اێمنی هبرَ نکننت،
په آ مردمان که مُلکا آرام و بێجاک نِشتگاَنت
پُرمکرێن هبر پئیمَ کننت.
21دپا په من پَچَ رێچنت و گوَشنت: ”هه، هه، هه!
گۆن وتی چمّانِن دیستگ!“
22او هُداوند! تئو اے دیستگ، چُپّ و بێتئوار مبئے.
هُداوندا! چه من دور مبئے.
23آگاه بئے و په منی دادرسیا جاه بجن.
او منی هُدا، او منی هُداوند! په منی هکّا.
24او منی هُداوندێن هُدا! په وتی اَدلئیگی گناهئے بُهتاما چه من ٹگلێن،
مئیل آ منی سرا شادهی بکننت.
25مئیل وتی دلا بگوَشنت: ”هه، هه، هه! په وتی اَرمانا رستێن.“
مئیل بگوَشنت: ”لُنکهے کرت و اێرِن برت.“
26هرکَس که منی مُسیبتانی سرا شادهیَ کنت
شرمندگ و سرجَهل بات،
آ که وتا چه من بُرزترَ کننت
گۆن شرم و بێشَرَپی پۆشێنگ باتنت.
27آ که واهگِش منی بێمئیاری اِنت
شادمان باتنت و شادهیئے گوانکا بُرز کناتنت،
مُدام بگوَشاتنت: ”هُداوند مزن اِنت
که چه وتی هزمتکارئے سلامتیا گَلَ بیت.“
28گڑا زبانُن سجّهێن رۆچا تئیی اَدلا گوانکَ جنت،
تئیی ستا و سنایا.
Currently Selected:
زَبور 35: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
زَبور 35
35
او هُداوند! په منی هکّا جنگ کن
داوودئے زَبور.
1او هُداوند! گۆن همایان بمڑ که گۆن منَ مڑنت و
گۆن همایان جنگ کن که گۆن من جنگَ کننت.
2وتی کَسان و مزنێن اسپران بزور و
منی مَدَتا جاه بجن.
3په آیان که منی رندا کپتگاَنت
وتی نئیزَها چست کن و آیانی راها بند.
منی اَرواها بگوَش:
”تئیی رَکّێنۆک من آن!“
4آ که منی زِندئے تباهیئے رندا اَنت،
رسوا و شرمندگ باتنت.
آ که په منی تاوانا پندلَ جۆڑێننت،
پُشتا بکنزات و پَشَل باتنت.
5چُش که پُگ و پلار گواتئے دێما،
هُداوندئے پرێشتگ آیان بتاچێنات.
6راهِش تهارۆک و لَکُشانک بات و
هُداوندئے پرێشتگ آیانی پدا بکپات،
7چیا که مُپت و ناهکّا په من دامِش چێر گێتکگ و
په منی اَرواها کلِّش کۆتکگ.
8اَناگت تباهیاِش چَکّا کپات و
وتی چێر گێتکگێن داما کپاتنت،
کپات و گار و گُمسار باتنت.
9گڑا منی اَرواه هُداوندئے بارگاها شادهیَ کنت و
په وتی رکّگا لزّتَ بارت.
10آ وهدا هر بند و بۆگُن گوانکَ جنت:
”او هُداوند! تئیی مَٹّ کئے اِنت؟
تئو نێزگارا چه زۆراورترێنا رَکّێنئے و
نزۆر و هاجتمندا چه پُل و پانچ کنۆکا.“
11بدواه و بێرهمێن شاهد جاهَ جننت و
هما مئیاران منا لَڈّنت که چه آیان سهیگ نهآن.
12نێکیئے بدلا گۆن من بدیَ کننت و
منی اَرواه گمیگ و پُرسیگ اِنت.
13بله وهدے آ نادْراه اتنت،
من سوگی گُد و پۆشاک گوَرا کرت و
جسم و جان گۆن رۆچگ دارگا رنجێنت.
وهدے منی دْوا بێپسّئو منتنت
14گرێوان بوتان،
هما دابا که په دۆست یا براتێا گمیگَ بنت،
سر جَهل و مۆتک آران بوتان،
هما دابا که په ماتا زارَ جننت.
15بله وهدے ٹگلُن وارت پَست و لگۆر گۆن مزنێن شادهیے مُچّ بوتنت،
منی هلاپا وهدے من سهیگ نهاتان،
آ منا درّان اتنت و بسِّشَ نکرت.
16چۆ هُداناباوران، آیان وتی مسکرا گێش کنانَ کرت و
په من دنتانِشَ درُشت.
17او هُداوند! تان کدێنَ نندئے و چارئے؟
منی اَرواها چه آیانی سِتما برَکّێن،
منی یکّێن زِندا چه شێرانی دپا.
18گڑا مزنێن دیوانا تئیی شُگرا گران،
مردمانی مزنێن مُچّیا ترا ستا کنان.
19مئیل که پرێبکارێن دژمن
منی سرا شادهی کننت،
مئیل هما که مُپت و ناهکّا چه من بێزار اَنت
چمُّک و پونزُک بکننت.
20چیا که په سُهل و اێمنی هبرَ نکننت،
په آ مردمان که مُلکا آرام و بێجاک نِشتگاَنت
پُرمکرێن هبر پئیمَ کننت.
21دپا په من پَچَ رێچنت و گوَشنت: ”هه، هه، هه!
گۆن وتی چمّانِن دیستگ!“
22او هُداوند! تئو اے دیستگ، چُپّ و بێتئوار مبئے.
هُداوندا! چه من دور مبئے.
23آگاه بئے و په منی دادرسیا جاه بجن.
او منی هُدا، او منی هُداوند! په منی هکّا.
24او منی هُداوندێن هُدا! په وتی اَدلئیگی گناهئے بُهتاما چه من ٹگلێن،
مئیل آ منی سرا شادهی بکننت.
25مئیل وتی دلا بگوَشنت: ”هه، هه، هه! په وتی اَرمانا رستێن.“
مئیل بگوَشنت: ”لُنکهے کرت و اێرِن برت.“
26هرکَس که منی مُسیبتانی سرا شادهیَ کنت
شرمندگ و سرجَهل بات،
آ که وتا چه من بُرزترَ کننت
گۆن شرم و بێشَرَپی پۆشێنگ باتنت.
27آ که واهگِش منی بێمئیاری اِنت
شادمان باتنت و شادهیئے گوانکا بُرز کناتنت،
مُدام بگوَشاتنت: ”هُداوند مزن اِنت
که چه وتی هزمتکارئے سلامتیا گَلَ بیت.“
28گڑا زبانُن سجّهێن رۆچا تئیی اَدلا گوانکَ جنت،
تئیی ستا و سنایا.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.