Popular Bible Verses from زَبور 37

Share

چه هُداوندا شادمان بئے که آ تئیی دلئے مرادا پورهَ کنت.

وتی زندمانئے راها هُداوندئے سپردگ کن و آییئے سرا تئوکل، که کارساز هما اِنت.

هُداوندئے بارگاها آرام بئے و گۆن اۆپارے آییئے ودارا. آیانی سئوَبا جۆش مجن که وتی راها کامران اَنت و آیانی سئوَبا هم که پلیتێن پندلان کارَ بندنت.

هُدائے سرا تئوکل کن و نێکیئے راها گر، وتی مُلکا جهمنند بئے و وپاداریئے رَندگیر.

هُداوند هماییئے گامان مُهرَ کنت که هُداوندئے راها شادهیَ کنت. تُرے بٹَگلیت، زمینا نکپیت، چیا که هُداوند آییئے نگهپان اِنت.

آ تئیی بێمئیاریا نورئے پئیما رۆشنَ کنت و دادرسیا چۆ بامگواهئے رُژناییا دْرپشان.

چه هِژما دور بئے و گَزبا یله کن. جۆش مجن که ترا دێم په بدکاریا بارت.

ورنا اَتان و نون پیر آن، بله چُشێن پهرێزکارے ندیستُن که هُداوندا یله کرتگ یا که چُکّی په نانێا گدا بوتگ‌اَنت.

بدکارانی سئوَبا جۆش مجن و رَدکارانی سرا هَسَدّ مکن.