ከ{{ምዕራፍ}} ታዋቂ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶች

ያጋሩ

Lapšet, elkyä tykäkkyä šanoilla ta pakinoissa vain ruatoloilla ta tosissah.

Iisussa anto oman henkeh miän puolešta: šiitä myö šaima tietyä, mitä tykkyämini on. Šamoin miänki pitäy omistua oma elämä vellilöillä.

Kaččokkua, mitein šuurešti Tuatto meitä tykkyäy! Niin šuurešti, jotta meitä šanotah Jumalan lapšiksi, ta Hänen lapšie myö olemmaki. Muailma šentäh ei tiijä meitä, kun še ei tiijä Häntä.

Ken luatiu riähkyä, on juavelista, juaveli niätšen on alušta šuate luatin riähkyä. Juuri šitä vaššen Jumalan Poika tuliki muailmah, jotta hävittyä juavelin ruavot.

Yksikänä Jumalašta šyntynyt ei luaji riähkyä, šentäh kun Jumalan šiemen pisyy häneššä. Hiän ei voi luatie riähkyä, onhan hiän šyntyn Jumalašta.

Kun kellä ollou kyllitellein eluo, ta hiän nähnöy vellen hiäššä eikä šaleine ta auttane häntä, niin Jumalan tykkyämini ei voi pisyö häneššä.

Ken eläy Jumalan käškyjen mukah, še pisyy Jumalašša, ta Jumala pisyy häneššä. Hiän anto meilä Pyhän Henken. Täštä myö tiijämmä, jotta Hiän pisyy meissä.

Ken ei elä Jumalan tahon mukah, še ei ole Jumalašta, ta šamoin šeki, ken ei tykkyä omua vellie. Täštä näkyy, ken on Jumalan lapši, ken juavelin lapši.

Še šanoma, min työ alušta šuate oletta kuullun, on tämmöni: miän pitäy tykätä toini toista.

Elkyä kummekšikkua, vellet, kun muailma teitä vihannou.