Psalms 77:3-10
Psalms 77:3-10 DB
In my nood soek ek hulp by die Here. Ek word nie moeg om te bid nie. Snags maak ek nie ’n oog toe nie. Maar ek vind geen troos nie. Wanneer ek aan God dink, roep ek na Hom. Ek wil hê Hy moet hoor hoe swaar ek kry. Maar dit voel vir my of God Hom nie meer aan my steur nie. Ek is moedeloos. U hou my wakker. Daar is geen rus vir my nie. Ek is baie omgekrap. Ek het nie meer woorde oor om te sê hoe omgekrap ek is nie. Daarom praat ek nie baie nie. My gedagtes gaan baie ver terug. Ek dink terug aan dinge wat jare gelede gebeur het. Ek lê in die nag wakker en dink hoe ek musiek gemaak het. Ek dink ver terug en vra my af: “Gaan die Here my altyd van Hom af wegstoot? Sal Hy ooit weer vir my goed wees? Gaan Hy sy troue liefde altyd van my af wegvat? Het sy belofte om sy kinders in hulle swaarkry te help, nou eens en vir altyd tot ’n einde gekom? Het God dan vergeet om weer goed aan ons te doen? Is hy so kwaad dat Hy Hom nooit weer oor ons gaan ontferm en ons jammer kry nie?




