Gewilde Bybelverse vanaf Matí Dí Injíl 13

Deel

Te uh jihṛá changí zamin vichch bíjiá giá, so uh hai, jihṛá kalám sunḍá te samajhdá hai, uh zarúr phal liáundá hai, te paidáwárí dendá hai, koí sau guná, koí saṭṭh guná, koí tríh guná.

Te uh jihṛá kanḍeáṉ vichch bíjiá gayá, so uh hai, jihṛá kalám sundá hai, te zamáne dí soch fikr te daulat dá dhoká kalam núṉ dabá laiṉdá hai, te uh apphai ho jándá hai.

Jad koí bádsháhí de kalam sundá, te nahíṉ samajhdá, tad un de man vichchoṉ, jo kujh bíjiá hoiá sí, uh burá áke khoh lai jándá hai. Ih uh hai, jihṛá pahe wall bíjiá gayá sí.

Te ih uh hai, jihṛá patthrílí zamin vichch bíjiá gayá, So uh hai, jihṛá kalám sundá, te jhaṭṭ ḳhushí nál uh núṉ man laindá hai. Uh te jaṛ apne vichch nahíṉ rakkhdá, par thoṛá chir rahṉḍá hai, te kalám de sabab dukh yá zulm hundíáṉ hí jhaṭṭ uh thokar khándá hai.

Asmán dí bádsháhí ikk ḳhazáne wángúṉ hai, jihṛá pailí vichch lukkiá hoiá sí, te uh núṉ kise shaḳhs labbhke luká rakhlá; tad ḳhushí de máre us apná sab kujh jáke vech dittá, te us pailí núṉ mul lai liyá.

Te hor kujh changí zamin utte ḍigge, te phal dittá, kujh sau guná, kujh saṭṭh guná, kujh tríh guná.

Wáḍhí tíkar dohán núṉ rale mile wadhan deo; te wáḍhí de wele maiṉ waḍḍhanwáliáṉ núṉ ákháṉgá, páí Kauṛe búṭeáṉ núṉ pahláṉ ikaṭṭhá karo, te sáran laí uhuáṉ díáṉ bharíáṉ baná deo, te kanak núṉ merí koṭhí vichch jamaʼ karo.